Apele Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej

Apele Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej podjęte 20 grudnia 2013 r.

Naczelna Rada Lekarska podczas posiedzenia w dniu 20 grudnia 2013 r. podjęła trzy apele:

- w sprawie prac nad nowymi rozwiązaniami systemowymi w ochronie zdrowia w Polsce

- do Ministra Zdrowia w sprawie wprowadzenia zmian w ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty w celu uproszczenia warunków do uzyskania akredytacji do prowadzenia szkoleń specjalizacyjnych w dziedzinach stomatologicznych

- do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia


Apel Nr 3/13/VI
NACZELNEJ RADY LEKARSKIEJ
z dnia 20 grudnia 2013 r.
w sprawie prac nad nowymi rozwiązaniami systemowymi w ochronie zdrowia w Polsce


Naczelna Rada Lekarska:
- z niepokojem obserwując narastającą dezorganizację polskiego systemu ochrony zdrowia, zagrażającą bezpieczeństwu pacjentów oraz stabilności placówek opieki zdrowotnej, a w konsekwencji także licznej rzeszy pracowników medycznych,
- dostrzegając pogłębiające się niedofinansowanie, brak równowagi między publicznymi wydatkami na zdrowie a zadaniami nałożonymi na system, nadmierną centralizację, monopolistyczną pozycję oraz arogancję Narodowego Funduszu Zdrowia wobec ubezpieczonych i świadczeniodawców,
- widząc bierność Ministra Zdrowia wobec głównych problemów systemu ochrony zdrowia,
- zauważając, że polski pacjent jest leczony w warunkach dalekich od dostępnych w krajach Europy zachodniej, a polscy lekarze, lekarze dentyści i inni pracownicy ochrony zdrowia funkcjonują w zdecydowanie gorszych warunkach pracy,
- protestując przeciwko przerzucaniu winy za wadliwie działający system opieki zdrowotnej na lekarzy
- przypominając o konstytucyjnym uprawnieniu samorządu lekarskiego do udziału w procesie legislacyjnym i potwierdzając wolę włączenia się w opracowanie lepszych zasad opieki zdrowotnej,

wzywa Rząd Rzeczypospolitej Polskiej do jak najszybszego rozpoczęcia debaty publicznej nad docelowym kształtem systemu opieki zdrowotnej.

Naczelna Rada Lekarska stwierdza, że dla zbudowania sprawnie działającego, przyjaznego dla pacjentów i pracowników systemu ochrony zdrowia niezbędne jest przede wszystkim:
a) wzmocnienie, zgodnie z Konstytucją, odpowiedzialności państwa za funkcjonowanie systemu;
b) zapewnienie opieki zdrowotnej wszystkim, którzy jej potrzebują bez względu na ich status;
c) zbudowanie sieci placówek opieki zdrowotnej odpowiedniej do potrzeb zdrowotnych obywateli;
d) zapewnienie obywatelom realnych możliwości korzystania z transgranicznej opieki zdrowotnej na terenie całej Unii Europejskiej;
e) stałe wspieranie zdrowia publicznego poprzez odpowiednie działania wszystkich resortów;
f) zwiększenie nakładów na ochronę zdrowia ze środków publicznych do poziomu co najmniej 6% produktu krajowego brutto;
g) oparcie finansowania opieki zdrowotnej na:
- środkach z powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego na poziomie odpowiednim do oczekiwań społecznych w stosunku do ochrony zdrowia,
- środkach pochodzących z budżetów państwa i samorządów,
- częściowej odpłatności pacjentów za udzielane im świadczenia z jednoczesnym zbudowaniem systemu dobrowolnych ubezpieczeń uzupełniających i dodatkowych oraz osłon dla najuboższych;
h) ustalenie precyzyjnego zakresu i warunków gwarantowanych świadczeń zdrowotnych, które da się sfinansować z wyżej wymienionych środków;
i) wprowadzenie jednolitych zasad ustalania cen świadczeń zdrowotnych na poziomie gwarantującym rentowność placówek opieki zdrowotnej;
j) odejście od konkursu ofert i zawieranie umów na świadczenia zdrowotne z wszystkimi uprawnionymi podmiotami na podstawie jednakowych dla wszystkich zasad;
k) zapewnienie niezbędnej liczby miejsc i wysokiego poziomu kształcenia kadr medycznych oraz atrakcyjnych warunków pracy, płac oraz rozwoju zawodowego fachowym pracownikom medycznym.

Naczelna Rada Lekarska uważa, że decyzje w tych sprawach nie mogą zapadać jedynie na drodze politycznej; wymagają one debaty eksperckiej i publicznej; jednocześnie także wyraża gotowość samorządu lekarskiego do wzięcia udziału w takiej debacie.


Apel Nr 4/13/VI
NACZELNEJ RADY LEKARSKIEJ
z dnia 20 grudnia 2013 r.
do Ministra Zdrowia w sprawie wprowadzenia zmian w ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty w celu uproszczenia warunków do uzyskania akredytacji do prowadzenia szkoleń specjalizacyjnych w dziedzinach stomatologicznych


Naczelna Rada Lekarska stwierdza, że obowiązujące przepisy ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (zwanej dalej „ustawą”), dotyczące zasad uzyskiwania akredytacji do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego, nie uwzględniają specyfiki szkoleń specjalizacyjnych dla lekarzy dentystów oraz praktyk zawodowych, które mają je prowadzić. Naczelna Rada Lekarska podkreśla, że nadmiernie rozbudowane w ww. przepisach wymagania sprawiają, że uzyskanie przez lekarzy dentystów wykonujących działalność leczniczą w ramach praktyki zawodowej uprawnień do prowadzenia szkoleń specjalizacyjnych jest bardzo utrudnione, a często wręcz niemożliwe. Przekłada się to na niewystarczającą ilość miejsc specjalizacyjnych dla lekarzy dentystów zamierzających podnosić swoje kwalifikacje zawodowe i jakość udzielanych pacjentom świadczeń opieki zdrowotnej.

Mając na względzie konieczność uproszczenia procedury uzyskiwania uprawnień do prowadzenia szkolenia specjalistycznego przez lekarzy dentystów wykonujących zawód w ramach indywidualnych i grupowych praktyk lekarskich, Naczelna Rada Lekarska apeluje do Ministra Zdrowia o wprowadzenie następujących zmian w ustawie:
1) w art. 16f ust 3 nadanie następującego brzmienia pkt 2 lit. g:
„g) staże kierunkowe obejmujące określony zakres wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych, za wyjątkiem specjalizacji lekarsko-dentystycznych z wyłączeniem chirurgii szczękowo-twarzowej,”;
2) w art. 19f:
a) w ust. 1 dodanie po wyrazach „ust. 2” wyrazów: „albo ust. 2a”,
b) po ust. 2 dodanie ust. 2a w brzmieniu:
„2a. Lekarz dentysta wykonujący zawód w ramach indywidualnej specjalistycznej praktyki lekarskiej albo grupowa praktyka lekarska, ubiegający się o akredytację do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinach stomatologii, są obowiązani spełniać następujące warunki:
1) posiadać tytuł specjalisty lub II stopień specjalizacji w odpowiedniej dziedzinie stomatologii, a w przypadku grupowej praktyki lekarskiej przynajmniej jeden ze wspólników powinien posiadać tytuł specjalisty lub II stopień specjalizacji w odpowiedniej dziedzinie stomatologii;
2) posiadać pomieszczenia, aparaturę i sprzęt medyczny niezbędne do realizacji zadań określonych programem specjalizacji zgodnie ze standardami akredytacyjnymi, o których mowa w art. 16f ust. 3 pkt 7;
3) określone w ust. 2 pkt 1, 2, 4, 7 i 10;
4) uzyskać opinię właściwego konsultanta wojewódzkiego w danej dziedzinie stomatologii o spełnieniu warunków, o których mowa w pkt 1-3.”,
c) w ust. 3 pkt 2, w ust. 4, w ust. 6 i w ust. 9 dodanie po wyrazach „ust. 2” wyrazów: „albo ust. 2a”.

 

Apel 5/13/VI
NACZELNEJ RADY LEKARSKIEJ
z dnia 20 grudnia 2013 r.
do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia


Naczelna Rada Lekarska zwraca się do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z apelem o dokonanie niezbędnych zmian w zarządzeniu Nr 57/2013/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 2 października 2013 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zmienionego zarządzeniem Prezesa NFZ z 12 grudnia 2013 r. Nr 74/2013/DSOZ zmieniającym zarządzenie w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Stanowczy sprzeciw budzi fakt, iż do wydania zarządzenia Nr 74/2013/DSOZ doszło z naruszeniem § 2 ust. 3 ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. (Dz. U. Nr 81 poz. 484). O fakcie przygotowania projektu zarządzenia Narodowy Fundusz Zdrowia, wbrew obowiązkowi wynikającemu z § 2 ust. 3 OWU, nie poinformował Naczelnej Izby Lekarskiej uniemożliwiając jej tym samym zajęcie stanowiska.
W ocenie Naczelnej Rady Lekarskiej zarządzenie Nr 57/2013/DSOZ wymaga niezwłocznej zmiany w zakresie, w jakim treść załącznika nr 7 pozwala oferentom na zastrzeżenie poufności podstawowych parametrów podlegających ocenie w toku postępowania konkursowego – takich jak: cena, kwalifikacje personelu i harmonogram pracy. Obecne brzmienie załącznika nr 7 do zarządzenia nr 57/2013/DSOZ nie wspiera zasady jawności ofert wyrażonej w treści art. 135 ust. 2 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.  

Konstrukcja załącznika nr 7 do zarządzenia Nr 57/2013/DSOZ jest niewłaściwa, gdyż wskazuje na możliwość zastrzeżenia poufności szczegółów składanej oferty w zakresie szerszym, niż jest to pod względem prawnym możliwe. Samo zastrzeżenie poufności danych przez oferenta nie jest bowiem tożsame z uznaniem tych danych za tajemnicę przedsiębiorstwa i nie może automatycznie przesądzać o niemożności udostępnienia tych danych innym oferentom.

W załączniku nr 7 do zarządzenia nr 57/2013/DSOZ pola w kolumnie 2 tabeli powinny być puste i być wypełniane treścią przez oferenta, gdyż tylko wówczas nie będą sugerować możliwości zastrzeżenia podstawowych parametrów składanej oferty. Obecny kształt tabeli sugeruje możliwość zastrzegania wszelkich istotnych danych dotyczących składanej oferty, co może być odczytywane jako sugestia zastrzegania tych danych i wywołać tzw. efekt mrożący. Zarządzenie w obecnym brzmieniu, zamiast promować większą jawność i dostępność danych ofertowych, stanowi zachętę do zastrzegania poufności większość danych w składanych ofertach. Skutkiem tej regulacji będzie konieczność dodatkowej analizy ze strony Narodowego Funduszu Zdrowia przed udostępnieniem zastrzeżonych danych.

Podkreślenia wymaga fakt, że wynikające z ustawy o świadczeniach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych prawo oferenta do złożenia odwołania będzie realizowane w pełni jedynie wówczas, gdy oferent będzie miał możliwość wglądu w oferty innych oferentów. Na konieczność udostępniania tych danych w celu realizacji prawa oferentów wynikających z przepisów art. 134 ust. 1 i art. 153 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej zwracał niejednokrotnie uwagę w swych wyrokach Naczelny Sąd Administracyjny (m.in. w wyroku z 27 czerwca 2013 r. sygn. II GSK 459/12).